തുള്ളൽ സാഹിത്യം
കേരളത്തിൻ്റെ തനത് കലാരൂപമായ തുള്ളലിനുവേണ്ടി രചിക്കപ്പെട്ട സാഹിത്യരൂപത്തെയാണ് തുള്ളൽ സാഹിത്യം എന്ന് പറയുന്നത്. മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഇതിന് ഒരു സവിശേഷ സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രധാനമായും കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ സംഭാവനകളിലൂടെയാണ് ഇത് പ്രശസ്തമായത്. തുള്ളൽ സാഹിത്യത്തിൻ്റെ പിതാവായി നമ്പ്യാരെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
തുള്ളൽ സാഹിത്യത്തിൻ്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളും വശങ്ങളും
•18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (ഏകദേശം 1705-1770) കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരാണ് തുള്ളൽ എന്ന കലാരൂപം ആവിഷ്കരിച്ച് പ്രചരിപ്പിച്ചത്.
ഒരു ചാക്യാർകൂത്ത് പരിപാടിയിൽ മിഴാവ് വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നമ്പ്യാർ ഉറങ്ങിപ്പോയെന്നും, ഇതിന് ചാക്യാർ പരസ്യമായി അദ്ദേഹത്തെ പരിഹസിച്ചുവെന്നും ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്. ഈ അപമാനത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനായാണ് സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതും ആകർഷകവുമായ തുള്ളൽ എന്ന കലാരൂപം അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചത്.
•തുള്ളൽ സാഹിത്യത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രധാന സവിശേഷതയാണ് അതിലെ ഹാസ്യവും സാമൂഹിക വിമർശനവും. തൻ്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ സാമൂഹിക തിന്മകളെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും കാപട്യങ്ങളെയും നമ്പ്യാർ ഭയമില്ലാതെ വിമർശിച്ചു.
ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കഥകൾക്ക് രൂപം നൽകുമ്പോഴും, സമകാലിക സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളെയും നർമ്മം കലർന്ന നിരീക്ഷണങ്ങളെയും നമ്പ്യാർ അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.
തുള്ളലിൻ്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങൾ
വേഷത്തിലും വേഗതയിലും ചെറിയ താള-സംഗീത വ്യതിയാനങ്ങളിലും വ്യത്യാസങ്ങളുള്ള മൂന്ന് പ്രധാന തുള്ളൽ വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്:
1. ഓട്ടൻ തുള്ളൽ: ഏറ്റവും വേഗതയേറിയതും ജനപ്രിയവുമായ രൂപമാണിത്. കഥകളിയോട് സാമ്യമുള്ള വേഷവിധാനങ്ങളും ചമയങ്ങളുമാണ് ഇതിനുള്ളത്.
2. ശീതങ്കൻ തുള്ളൽ: സാധാരണയായി ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ലളിതമായ ചമയങ്ങളും വേഷവുമാണ് ഇതിനുള്ളത് (ചിലപ്പോൾ വെളുത്ത തലക്കെട്ടും കുരുത്തോല കൊണ്ടുള്ള മാലയും ധരിക്കും).
3. പറയൻ തുള്ളൽ: സാധാരണയായി രാവിലെയാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും ലളിതമായ വേഷവിധാനമാണ് ഇതിനുള്ളത്, പലപ്പോഴും താഴ്ന്ന ജാതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളാണ് ഇതിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ
ഏകദേശം 64 തുള്ളൽ കഥകൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത്:
• കല്യാണസൗഗന്ധികം: ഭീമനും ഹനുമാനും തമ്മിലുള്ള നർമ്മസംഭാഷണങ്ങളുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കൃതികളിലൊന്നാണിത്.
• ഘോഷയാത്ര
• കിരാതം
• സന്താനഗോപാലം
• സഭാപ്രവേശം
• ബകവധം
Comments
Post a Comment